De mineralenhuishouding van herkauwers is een samenspel van meerdere elementen die elkaar beïnvloeden. Belangrijke elementen die daarbij een rol spelen zijn ijzer, zwavel, molybdeen en natuurlijk koper. IJzer, zwavel en molybdeen kunnen koper binden zodat het niet beschikbaar komt voor opname in het bloed. Indien er een grote hoeveelheid molybdeen in het voedsel zit (in de pens gebracht door bacterien) kunnen er molybdeenverbindingen gevormd worden die zo sterk koper binden dat koperionen van enzymen gehaald worden om te binden met molybdeen. Via dit samenspel kan het dus gebeuren dat bij een voldoende kopergehalte in het rantsoen toch verschijnselen van kopergebrek optreden en is tevens een verklaring voor de algemene ziekteverschijnselen die waargenomen worden. Immers een breed scala van enzymen kan onwerkzaam worden.
Molybdeen vergiftiging neemt jaarlijks toe. Door een veranderde grondsamenstelling, pogingen om droger kuilvoer te maken waarbij het veelvuldig 'draaien' van het gras zorgt voor vervuiling en de toename van gebruik van kunstmest. Het gebruik van kalk maakt dat molybdeen beter opgenomen wordt door de plant en krijgen de dieren meer molybdeen binnen.

Gevolgen van deze secundaire koper deficientie kunnen zijn: Verkleuring van de vacht, onvruchtbaarheid, sterk toegenomen bevattelijkheid voor ziekten, afstoten van embryo's, slechte energie huishouding, dood.

Meer informatie vindt u in het werkboek.